BLOG

De silence-N

zaterdag 20 juni 2015

RoBert, deze is speciaal voor jullie!

‘Silence-N’

De druk van de groep is beangstigend. Deze keer letterlijk. Het station staat vol met opgewonden mensen. Allemaal hebben ze  hetzelfde plan: deze trein in stappen. Het liefst tegelijkertijd.
Omdat ze vooraan staan is er geen ontkomen aan. Verzetten vergroot de druk. Daarom rest hen geen keuze. Mee laten voeren is de enige optie.
Dus zo voelt dat. Een menigte die in beweging komt. Geen controle. Geen grip. De kracht waar je niets tegen kunt doen. Er ontstaat lichte paniek. Hopen dat het goed gaat.
Een vrouw gaat onderuit. De menigte stopt niet. Er wordt geroepen en geklaagd. Er wordt gezongen en gelachen. Ze wordt op tijd overeind geholpen. Het hoofd koel houden en naar binnen. Gelukt.

Eenmaal in de coupé aangekomen komt de trein opnieuw in beweging. Gezang, herrie, plezier en ongemak. Er wordt gebalanceerd op de grens van fatsoen. Even gaat het erover heen, wanneer er wordt gescandeerd. De druk van de groep loopt weer op. Deze keer op een positieve manier. Het scanderen stopt na een aantal corrigerende opmerkingen. Mooi. Opnieuw opluchting.

Na het overstappen lijkt de rust teruggekeerd. Maar niets is minder waar. Het is inmiddels rond middernacht. De coupés zijn gevuld met jongelui en alcoholdampen. Onderweg naar huis. Na een avond met drank en plezier. Er wordt gepraat en geroepen. Verhitte rode hoofden.

Ze maken plezier en zij lacht om de uitspraak van de conducteur. RáveNstein….
Direct wordt ze aangesproken en voordat ze het door heeft zitten ze recht tegenover elkaar.
Zij en twee jonge gasten. Ze wordt gewezen op haar fout.
De spanning loopt op. Het is niet haar bedoeling geweest om de jongens te beledigen. Ze kijken haar aan en lijken vastberaden. Ongemak. Wat ze fout deed is haar een raadsel.
Er wordt een blik uitgewisseld en een van de jongens neemt het woord.

“Het is Rave-silenceN-stein.”

Stilte.

Ze kijkt hem aan.
Er schiet van alles door haar heen. “Silence-N”.
Ze kan haar verwondering niet onderdrukken. Het enige wat ze kan doen is hem vol lof toespreken over zijn taalkundige scherpte. Het wordt ontvangen met een lach.
Deze stille-N start een nieuwe feeststemming in de coupé. De generatie wordt overbrugd tussen Oss-west en Rave-silenceN-stein. Een stille getuige kijkt toe. Soms direct en op andere momenten via het raam. Zijn stoere uitstraling wordt heel af en toe doorbroken door een stille glimlach die hij snel probeert te onderdrukken.

Een avond. Een treinrit. Een gesprek om niet meer te vergeten. Hoe een onuitgesproken N leidt tot hard gelach.
RoBert dank voor jullie gezelligheid. Jullie maken het verschil voor en in de toekomst. Blijf zoals jullie zijn. 

Wie weet tot ziens!