BLOG

Hét gesprek in de klas

zaterdag 26 april 2014

Het is al aangekondigd tijdens oudergesprekken, informatieavonden én de nieuwsbrief. De school heeft er veel tijd en energie in gestoken. Leerkrachten zetten zich in om er iets  moois en leerzaams van te maken. En nu wordt er dan echt een start gemaakt met…jawel! Die gesprekken waar het in het leven om gaat. Ik had er zelf niet bij stil gestaan dat het al zo ver was, maar een enthousiaste dochter ging bijna stuiterend naar school van goede zin. ‘Mam, vanmiddag gaan we in de kring van die gesprekken doen’. Een grote lach op het gezicht en verwachtingsvolle ogen stralen me aan. ‘Die gesprekken?’ Wat bedoel je daar precies mee?
“Je weet wel, over seksuele voorlichting’. Aha, ik had er niet meer bij stil gestaan. Alle kinderen krijgen vanaf dit jaar voorlichting op school. Uiteraard afgestemd op de leeftijd. Ik vraag me af wat bij de leeftijd van mijn dochter hoort en kijk met spanning uit naar drie uur. Wat zal er allemaal in die kring besproken zijn?
‘En…?!’ ik kan mijn nieuwsgierigheid niet onderdrukken. Waar hebben jullie het over gehad? ‘Eerst even wat drinken mama’.  Ik overviel haar blijkbaar met mijn interesse. Natuurlijk. Drinken, koekje en dan gezellig samen op de bank waar ik al mijn vragen af kan vuren.
‘We hebben het over het naaktstrand gehad en over van die naakt campings’. Dat was het laatste wat ik had verwacht. ‘Oké, was dat het?’ ‘Nee, we hebben het ook gehad over waar je je over schaamt’.
‘Hoe bedoel je?’. ‘Nou, over je eigen lichaam…’ Aha, er is algemeen gestart op school. Wel met blote mensen op een naaktstrand, maar verder geen alarmerende uitingen. ‘En hoe vond je het?’
‘Het viel me eigenlijk een beetje tegen mam, maar het was wel heel leuk. Sommige kinderen moeten giechelen als de juf naakt zegt’.
‘En jij?’ eigenlijk weet ik het antwoord op die vraag al.
‘Ik niet, dat is toch helemaal niet raar, naakt?’
Nee, naakt is niet raar, tenminste, naakt naar school is misschien wel een beetje raar’. We lachen allebei. ‘Ik ga spelen, hoe laat moet ik thuis zijn?’ en het gesprek is voorbij.
En daar gaat ze. De eerste les over seksuele voorlichting, waar ze zo naar uit heeft gekeken is een feit. Gelukkig is het niet nieuw voor haar. Bij ons thuis spreken we open en bloot (toepasselijk ) over deze onderwerpen. Natuurlijk binnen grenzen, maar vragen mag altijd. Dat doet ze dan ook. Soms heeft ze vragen die ze niet hardop durft te zeggen. Ze voelt zich dan ongemakkelijk. Het helpt haar als ik vertel dat ik ook een jong meisje ben geweest, met diezelfde vragen. Een rare of gekke vraag bestaat daarom volgens mij niet. En mochten er toch lastige vragen zijn, dan hebben daar een hele leuke oplossing voor bedacht. We hebben samen een geheim boekje. Met lastige vragen over het lichaam en alles wat daarbij hoort. Daarin kun je schrijven, tekenen, vragen en antwoorden. Het boekje gaat heen en weer tussen haar en mij. En dat maakt dat ook lastige dingen bespreekbaar worden. Wat overigens blijkbaar niet nodig is voor grote broer, want die zegt altijd met een grote smile ‘Ach mam, dat weet ik allemaal toch al?’ wat ik dan stiekem weer een beetje  lastig vindt…